Ηλεκτρονικός Αναλφαβητισμός και η Λύση του :: Το ΙΝΤΕΡΝΕΤ στα σχολεία
Γράφοντας σε ένα ελληνικό φόρουμ, σε απάντηση σε ένα δημοσίευμα για το phishing, αναρωτήθηκα πως είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι που πέφτουν θύματα σε τέτοιες απάτες και καταδίκαζα όλους αυτούς τους ευκολόπιστους. Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι οι κωδικοί μας είναι πολύτιμοι και καμία εταιρία δεν στέλνει μαζικά email ζητώντας εξακρίβωση των στοιχείων μας; Δεν είναι κανείς άξιος της μοίρας του, αν πιστέψει ένα τέτοιο email; Η απάντηση ενός "συμφορουμίστα" με το ψευδώνυμο cherouvim πραγματικά με έβαλε σε σκέψεις:
Απάντηση Cherouvim (www.cherouvim.com): "Το ίντερνετ δεν το χρησιμοποιούμε μόνο 25άρηδες προγραμματιστές και webdevelopers. Το χρησιμοποιούν και γιαγιάδες, μανάδες και πατεράδες αλλά και λοιποί άσχετοι (με την καλή ένοια). Σαν αυτούς δηλαδή που κάνουν propagade τα scam mails, που κάνουν κλικ σε emails .exe συνημμένα, που κάνουν κλικ στα pop up banners που λένε "CONGRATULATIONS YOU HAVE WON $1.000.000 CLICK HERE TO CLAIM YOUR PRIZE". Οπότε μη γίνεσαι τόσο σκληρή με την πλειοψηφία του κόσμου."
Δυστυχώς είναι γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα πολλοί χρήστες του ίντερνετ που δε γνωρίζουν ούτε τις βασικές αρχές προστασίας. Άρα λοιπόν δεν πρέπει να κατηγορούμε τους χρήστες αλλά την άγνοια και την αφέλεια τους. Μια μικρή μερίδα αυτών των αναλφάβητων του διαδικτύου δεν θέλουν να μάθουν περισσότερα για τους κινδύνους και την προστασία στο ίντερνετ. Πιστεύουν ότι όλα αυτά είναι κόλπα των εταιριών για να κερδίζουν πουλώντας προγράμματα. Όσο και να τους εξηγήσει κανείς την πραγματικότητα αρνούνται πεισματικά να την αποδεχτούν.
Τί κάνουμε όμως με το υπόλοιπο 90% των χρηστών που ενώ θα ήθελαν να ξέρουν πως να χρησιμοποιούν όλο το δυναμικό του ίντερνετ χωρίς προβλήματα δεν γνωρίζουν τον τρόπο; Τί θα κάνουμε με όλους αυτούς τους χρήστες που δεν έχουν τον χρόνο να ψάχνουν με το google όλες τις σελίδες της διαδικτυακής ασφάλειας και να διαβάζουν με τις ώρες; Γιατί μόνο έτσι μπορεί κανείς να μάθει περισσότερα, κάνοντας πολλά πειράματα και καταστρέφοντας τον υπολογιστή του αλλεπάλληλες φορές.
Τελικά ποιος είναι υπεύθυνος για την ηλεκτρονική παιδεία ενός πληθυσμού που δεν είναι πια μόνο μια μικρή ελίτ; Η χρήση του διαδικτύου και των υπολογιστών έχει πλέον εξελιχθεί σε καθημερινή ανάγκη για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας. Αν και στην Ελλάδα αυτό δεν είναι ακόμα ορατό σε όλα τα νοικοκυριά, όλες οι υπηρεσίες και μεγάλες εταιρίες βασίζουν την λειτουργία τους σε ηλεκτρονικά συστήματα. Πολύ πιο σύντομα από όσο φανταζόμαστε, το ίντερνετ θα γίνει κάτι τόσο αυτονόητο και φυσιολογικό, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι που δε γνωρίζουν τη χρήση του να παραμένουν στο περιθώριο ανήμποροι να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις της μοντέρνας ζωής. Ήδη σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων ανήκουν άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που δεν μπορούν να χειριστούν ούτε ένα τηλεχειριστήριο τηλεόρασης, τα κινητά τηλέφωνα δε ας μη τα αναφέρουμε καθόλου! Στις περισσότερες περιπτώσεις ο φόβος για την τεχνολογία είναι μεγαλύτερος από το κίνητρο για μάθηση.
Η τεχνολογία όμως δεν είναι κάτι το μυστηριώδες ούτε το περίεργο. Ο τεχνολογικός τρόπος σκέψης είναι κάτι το οποίο μπορούμε να το καλλιεργήσουμε. Τα περισσότερα μηχανήματα έχουν κάποιους κοινούς παρανομαστές όσο αναφορά τον τρόπο χειρισμού τους. Τα νέα παιδιά είναι πιο εξοικειωμένα με την τεχνολογία απλά γιατί έχουν εκτεθεί περισσότερο σε αυτήν. Η έκθεση συνεπάγεται την καλλιέργεια και την ανατροφή σε όλους τους τομείς, από την τεχνολογία μέχρι την τέχνη.
Για να μην υποτροπιάσει λοιπόν η ήδη βεβαρημένη κατάσταση της ηλεκτρονικής παιδείας στην Ελλάδα, πρέπει να μπει το ίντερνετ, όσο πιο γρήγορα γίνεται, σαν μάθημα στα σχολεία. Η πληροφορική που ήδη υπάρχει σαν μάθημα, πρέπει να αναβαθμιστεί και να διδάσκεται από αξιόλογους καθηγητές. Οι βασικές αρχές της διαδικτυακής ασφάλειας θα πρέπει να αποτελούν ένα μεγάλο κεφάλαιο στο μάθημα του διαδικτύου, δίνοντας τη δυνατότητα στους μαθητές να γνωρίσουν το δυναμικό του ίντερνετ, να διασκεδάσουν αλλά και γνωρίσουν τι είναι το ηλεκτρονικό έγκλημα.



